همه شاهی و ملک او را سپردند

کنون از بس روان شهریاران که

که با باد روان گشتند یاران

همه از دست او شمشیر خوردند

روان او برست از شرمساری

که بسیارند همچون او به زاری

به نزدیک پدر گشته ست معذور