بر اطراف جهان شاهان نامی

که و مه را همی بخشد به رادی

مرادش زین جهان جز مردمی نه

ز یزدان ترسد و از آدمی نه

ازو جویند جاه و نیک نامی

ازیشان هر کرا او به نوازد

ز بخت خویش آن کس بیش نازد