ولیکن مردمی را کار فرمود

به گاه مهر و بخشایش نکو دل

صفاهان را نماندی خشت بر خشت

نکردی کس به صد سال اندر و کشت

به شهری و سپاهی بر ببخضود

گنهشان زیر پا اندر بمالید

چنان کز خشم او یک تن ننالید