رکابش داشت عژ جاودانی

که صد یک زان ندیدند ایچ شاهان

خداوند جهان سلطان اعظم

برون رفت از صفاهان شاد و خرم

چو چترش داشت فر آسمانی

به هامون بود لشکر گاه سلطان

زبس خرگاه و خیمه چون کهستان