مرا نوروز دیدار تو باشد

بیاید تا به پا او را بسایی

چو من بر خاک ایوانت نهم پای

مرا بر گنبد هفتم بود جای

هوای خوش ز گفتار تو باشد

مباد از بخت فرخ آفرینم

اگر گیتی نه بر روی تو بینم