همه ساله به جشن اندر نشستی

که هم موبد بد و هم بخرد رد

همیشه روزگارش بود نوروز

به هر کاری همیشه بود پیروز

چو یکساعت دلش بر غم نخستی

صهمیشه کار او می بود ساغر

ز شادی فربه از اندوه لاغر