ز دریا دود رنگ ابری بر آمد

نهادش دست او در دست ویرو

همی کردند ساز میهمانی

در آن ایوان و کاخ خسروانی

به روز پاک ناگه شب در آمد

نه ابرست آن تو هفتی تند بادست

کجا در کوه حاکستر فتادست