چنان باید که رانی باره بشتاب

که روز و شب میاسای و همی رو

به راه اندر شتاب تو چنان باد

که گردت را نیابد در جهان باد

به پشت باره جویی خوردن و خواب

همی تا باز مرو آیی ازین راه

نیاسای ز رفتن گاه و بیگاه