نخواهم کاو بود در ماه آباد

کجا یزدان امیدم را وفا کرد

بدین پیوند کامم را رواکرد

کنون کان ماه را یزدان به من داد

که آنجا پیر و بر ناشاد خوارند

همه کنغالگی را جان سپارند

جوانان بیشتر زن باره باشند