مرا زین روی دل اندیشناکست

بدین گفتار شیرین رام گردد

نیندیشد کزان بد نام گردد

اگر چه ویسه به آهو و پاکست

مدار او را به بوم ماه آباد

سوی مروش گسی کن با دل شاد

مبر انده زبهر زر و گوهر