فرو افگنده سر چون شرمساران

چنان شد کش نبود از گیتی آگاه

ز شرم شاه گشت آزردهء خویش

دلش پیچان شده از کردهء خویش

همی پیچید چون زنهار خواران

هم از شاه و هم از دادار ترسان

که بشکست این همه سوگند و پیمان