چنین ناخوب و رسوا و بنفرین

که زردا زرد باد آن کت فرساد

بدین فرزانگی و دانش و داد

به مرو اندر شما را باشد آیین

که زن خواهد از آنجا کش بود شو

ز پاکی شو و زن هر دو بی آهو

نبینی این همه آسوب مهمان