چنین دیر آمدنش از مه چرا شد

همی تا او ز مرو آمد سوی ماه

نیاسودی ز اندیشه دل شاه

همی گفتی که زرد اکنون کجا شد

به بوم ماه وی را نیست دشمن

که یارد دشمنانی کرد بامن

نه قارن کرد یارد شوی شهرو