که چیزی با تو گویم کش ندانم

بیفگن مرمرا ز دل گمانی

مرا آن گو که تو دیدی عیانی

برادر گفت شاها من نه آنم

به چشم خویش دیدم هر چه گفتم

شنیده نیز بسیاری نهفتم

ازین پیشم چو مادر بود شهرو