که شهرو این چرا یارست کردن

گهی چون خم پرشیره بجوشید

بزرگانی که پیش شاه بودند

همه داندان به داندان بر بسودند

زن شاه را به دیگر کس سپردن

چه زهره بود و ویرو را که می خواست

زنی را کاو زن شاهنشه ماست