کسی نشنید آوازی در آن جای

همه در چشم و دل پولاد کشتند

سخن گویان همه خاموش بودند

چو هشیاران همه بیهوش بودند

مگر آواز کوس و نالهء نای

گهی اندر زره شد تیغ چون آب

گهی در دیدگان شد تیر چون خواب