ز بس گرزو ز بس شمشیر خونبار

درخت زندگانی را ببرید

هوا از نیزه گشته چون نیستان

زمین از خون مردم چون میستان

جهان پر دود و آتش بود هنوار

تو گفتی همچو باد تند شد مرگ

سر جنگاوران می ریخت چون برگ