کشید از دینور سوی سپاهان

ننودش تیره شب راه رهایی

ز تریکی بد او را روشنایی

عنان بر تافت از راه خراسان

نه ویرو خود مرو را آمد از پس

نه از گردان و سالاران او کس

گمان بودش که شاهنشاه بگریشت