مرو را زان زمین لشکر بسی بود

سپهداری که آنجا بود بگریخت

ابا دیلم به کوشش در نیاویخت

کجا دشمنش پر مایه کسی بود

چو آگه شد از آن بدخواه ویرو

شگفت آمدش کار چرخ بدخو

که باشد کام و نازش جفت تیمار