مکن از ماه تابان عنبورین موی

صچنین دادش پیام از شاه شاهان

که دل خرسند کن ای ماه ماهانص

مزن پیلستکین دو دست بر روی

که نتوانی ز بند چرخ جستن

ز نقدیری که یزدان کرد رستی

نگر تا در دلت ناری گمانی