ز نومیدی به روی آیدت خواری

تو نیز از من مدار امید پیوند

که امیدت نخواهد بد برومند

چو بر چیز کسان امید داری

به دیدارم چنین تا کی شتابی

که نه هر گز تو بر من دست یابی

و گر گیتی به رویم سختی آرد