فراوان جست ویس دلستان را

ندید از جفت خود آن کش پسندید

چو در دز رفت شاهنشاه موبد

به ایدون وقت وایدون طالع بد

ندید آن نو شکفت بوستان را

ولیکن نور پیشانی و رویش

همیدون بوی زلف مشکبویش