چو رامین شد به بند مهر بسته

ولیکن در بیابان با سرابی

ببخشاید بر تو کردگارت

که بس دشوار و آشفته ست کارت

امید اندر دل خسته شکسته

نه کام خویش جستن می توانست

نه جز صبر ایچ راه چاره دانست