ز عاشق زارتر زاری نباشد

که بودی آن سمن عارض شنیدی

چو جانش روز و شب دربند بودی

به بودی مهد او خرسند بودی

ز کار او بتر کاری نباشد

کسی را کش تبی باشد بپرسند

وزآن مایه تبش بر وی بترسند