تو خود کوچک چرا نامت بزرگست

بشد در هر دهانی داستانت

نرسته نار دو پستانت از بر

هوای تو برست از هفت کضور

تو خود آهو چرا عشق تو گرگست

ترا سال اندک و جوینده بسیار

تو بی غدر هوادارانت غدار