اگر چه شاه و شهزدست ریرو

مرو را همبر و جان و جهانی

برو دل خوش کن و او را میازار

که نازارد شهان را هیچ هشیار

به چاه و فادشاهی نیست چون او

در می گر چه از دستت فتادست

یکی گوهر خدایت باز دادست