ز بهر آنگه نپسندید ما را

یکی بهره ز رعنایی شمارند

دگر بهره ز بدرایی شمارند

گهی گویند نشکوهید ما را

گهی گویاند او خود کیست باری

که ما را زو بیاید برد باری

صواب آنست اگر تو هوشمندی