زمین از رنگ رویش نقش چین گشت

تو گفتی ایفت لختی در دل آرام

چو خورشیدی سر از بالین بر آورد

ز غنبر سلسله بر گل بگسترد

هوا از بوی مویس عنبرین گشت

چه ایوان بود و چه روی دلارام

به رنگ رویش یکدگر هر دو وشی فام