بتر زین کی نماید بخت کینم

هنوز اندر دل و گوش ماندست

هنوز آن بوی خوش زان پیکر نغز

مرا ماندست در بینی و در مغز

که ویرو را همی در خواب بینم

چو گردونم نماید روز چونین

مرا زین پس چه باید جان شیرین