مرا درد تو بر دل بیش از آنست

شنیدم هر چه گفتی ای پری روی

فتاد اندر دلم چون آهی و روی

اگرچه درد بر تو بی کرانست

مبر اندوه کت بردن نه آیین

به تلخی مگذران این عمر شیرین

به رامش دار دل را تا توانی