تو با تیمار ویرو مانده و بس

غلامان و بتان نارپستان

همیدون هر چه پوشیده زنانند

به چیزی هر یکی شادی کنانن

نخواهی در جهان جستن جز او کسی

مرا گفتی که اندر مرو گنده

خدایت را چو ویرو نیست بنده