ابا چندین که دارد مردواری

ز یاران بیش گیرد می گه بزم

به گوشش همچو شیر کینهدارست

به بخشش همچو ابر نوبهارست

به دل این داغ دارد کش تو داری

ترا ماند به مهر ای گنبد سیم

تو گویی کرده شد سیبی به دونیم