چه نیکو گفت موبد پیش هوشنگ

چو بشنیدی بهپیشم آوریدن

چرا پاسخ ندادی هر چه بتر

چنانچون با پایمش بود در خور

زنان را آز بیش از شرم و فرهنگ

زنان در آفرینش نا تمامند

ازیرا خویش کام و زشت نامند