بگفت این و ز نرگس اشک چون مل

بدو با جان من مهر تو بر جای

نفر موشم ز دل یاد تو هرگز

نه روز رام نه روز هزاهز

فرو بارید بر دو خرمن گل

تو گفتی دیدگانش در فشان کرد

بدان مهری که اندر دل نهان کرد