مکن با دوستان زین رام تر باش

که یار مهربان را خوار داری

کجا رامین که با تو مهربان گشت

به چشمت خاک راه شایگان گشت

جهان را چون درختی میوه بر باش

بدان برنای دلخسته ببخشای

هم او را هم تن خود را مفرسای