نگر تا نیز پیش من نگویی

و یا مرغم که بر پرم به سنگی

سخن که شنیده ای از بی خدر رام

به گوش من فسونست آن نه پیغام

ز من خشنودی دیوان نجویی

که من دل زین جهان نیزار کردم

خرد را بر روان سالار کردم