ز جفت پاک چون ویرو گسستی

کجا اکنون جزینم نیست چاره

هر آیینه تو از مردم بزادی

نه دیوی نه پری نه حور زادی

به افسون نیز موبد را ببستی

ندیده هیچ مردی از تو شادی

که تا امروز تن کس را نداری