بلی دشنام صد گونه به من داد

دل ویسه بسی سختر ز شورم

به خوی بد همی ماند به کژدم

ترا پاسخ نداد آن سرو آزاد

عجب ماندم من از فرهنگ آن ماه

که در وی نیست افسون مرا راه

فریب و حیله و نیرنگ و دستان