جهان در پیش چشمش تنگ و تاریک

نه آغارش پذیرد ز اب آهن

چو بشنید این سخن ازاده رامین

چو کبگ خسته شد در چنگ شاهین

امیدش دور و نیم مرگ نزدیک

تنش ابر بلا را گشته منزل

نم اندر دیدگان و برق در دل