گر از امید تو نومید گردی

که من چون تو ندارم یار دیگر

نگیرم باز دست از دامن تو

منم با خون خود در گردن تو

بساط زندگانی در نوردم

شوم بر راز خود پرده بدرم

هم از جان و هم از گیتی ببرم