درودش ده درود مهربانان

چراغ مهربانی بر فروزد

مگر زین خوی بد گردد پشیمان

نریزد خون و نستاند ز من جان

بگو ای کام پیران و جوانان

دل من داری و شاید که داری

که بر دل داشتن چابک سواری