جوان و چابک و راد و سخن دان

که باشد در خورت چون زو گریزی

نه اکنون و نه زین پس تا به صد سال

جوان باشد بدان برز و بدان یال

بدو پیدا نشان فر یزدان

ترا یزدان چو این روی نکو داد

به جان من که خود از بهر او داد