توی چشم مرا خورشید روشن

بدو گفت ای شه فرخنده بر کام

ترا نز بهر چیزی دوستدارم

که من خود خواسته بسیار دارم

مرا دیدار تو باید نه داشن

یکی انگشرتی برداشت سیمین

که دارد یادگار شاه رامین