ز آز و آرزو بر تو بسی بند

به گوهر نه خدایی نه فرشته

یکی ای همچو ما از گل سرشته

همیشه آزمند و آرزومند

خدای ما سرشت ما چنین کرد

که زن را نیست کامی خوشتر از مرد

تو از مردان ندیدی شادمانی