و گر بادی شدی بر من وزیدی

مرا گر بیم آزارت نبودی

بسا رنجا که رامین آی

نه گر شاهین شدی در من رسیدی

کنون کوشش بدان کن تا توانی

که این راز از جهان باشد نهانی

تو خود دانی که موبد چون بزرگست