به مرو اندر بمانده ویس و رامین

برادر تخت و جای خود بدو داد

بفرمودش که مردم را دهد داد

شهنشه رفته از مرو نو آیین

نخستین روز بنشست آن پری روی

پر از ناز و پر از رنگ و پر از بوی

میان گنبدی سر بر دو پیکر