به نیرنگ و به دستان و به سوگند

ز دو کس یافتم این زشت مایه

یکی از بخت بد دیگر ز دایه

مرا دایه درین رسوایی افگند

بکرد او هر چه بتوانست کردن

ز خواهش کردن و تیمار خوردن

بگو تا تو چه خواهی کرد با من