بسست این نام و این اورنگ شه را

ویا ورزید با تو دوستگانی

بسست این خر مرو شاهجان را

که آرامست چون تو دلستان را

که دارد در شبستان چون تو مه را

مرا این خرمی بس تا به جاوید

که نامی گشتم از پیوند خورشید