چه می خوردن چه چوگان و چه نخچیر

همانگاه نامه زی رامین فرستاد

که ما بی تو دل آزاریم و باشاد

همه بی روی تو بدرام و دلگیر

بیا تا چند گه نخچیر جوییم

بیاساییم و زنگ از دل بضوییم

که سبزست از بهاران کضور ماه