بخوردی ننگ و شرم و زینهارا

ز بهر دیو گشته زشت ناما

نه جانت را خرد نه دیده را شرم

نه رایت را راستی نه کارت آزرم

به ننگ اندر زدی خود را و مارا

ز دین و راستی بیزار گشتی

به چشم هر که بودی خوار گشتی